🥳 Jak Nauczyć Dziecko Koncentracji Forum

Droga Mamo,motywowanie dziecka do nauki to proces, który trwa od początku drogi edukacyjnej. Im więcej trudności napotyka dziecko na tej drodze i im mniej ma możliwości sprostania im, tym trudniej mu odnaleźć pasję w poznawaniu i szkoła nie sprzyja motywowaniu do nauki a poprzez system oceniania często zniechęca zwłaszcza te dzieci, które mają trudności w koncentracji uwagi lub nieharmonijnie się synowi na pewno trudno się skupić przez 45 min lekcji a co za tym idzie trudno mu zapamiętać cały materiał lekcyjny. Ponieważ mu trudniej, szuka sposobów na poradzenie sobie z tym. Najprościej i najłatwiej jest poddać się i niestety bez pomocy i wsparcia dzieci z trudnościami poddają się. Dorośli widzą dziecko, które robi byle jak, nie stara się i od razu przylepiają mu łatkę "lenia". I dziecko wchodzi w tę rolę...Często nie dostrzega się starań dziecka, bo widzi się kiepski efekt końcowy, więc zamiast pochwały za starania i wysiłek dziecko otrzymuje krytykę za słaby wynik. "Więc po co się starać -myśli sobie dziecko- skoro i tak zawsze mi nie wychodzi?skoro i tak jestem najgorszy leń???" I w ten sposób wytwarza się błędne koło...Efekt po paru latach jest widoczny w postaci zniechęconego, zbuntowanego ucznia, który ledwo wychodzi na miernych albo trójkach, który nienawidzi szkoły i wszystkiego co się z nią jak zachęcić dziecko do nauki?Poniżej wkleiłam część materiałów, które udostępniam rodzicom uczniów w mojej W jaki sposób podsycać wewnętrzne pragnienie uczenia się? 1. Wykazuj dziecku powiązania między wiedzą książkową a codzienną rzeczywistością. Warto pokazywać związki między materiałem szkolnym a codziennym życiem. Oznajmiać, że dane zadanie pomoże wykształcić przydatne i niosące satysfakcję umiejętności:  Powiąż wiedzę naukową z naturalnymi zjawiskami przyrodniczymi  Odnieś wiedzę społeczną i historyczną do współczesnych wydarzeń  Wskaż na podobieństwa literatury do życiowych doświadczeń i problemów  Podkreślaj zastosowanie matematyki w codziennym życiu  Odwołuj się do rzeczy, które mają dla dziecka znaczenie 2. Poszerzaj wiedzę zdobywaną w szkole  Wzbudzaj pozaszkolne zainteresowania i pasje  Wzbogacaj paletę doświadczeń dziecka 3. Pozwól dziecku mieć „ograniczone” zainteresowania- „Wykonuj przyzwoicie zadania, które musisz robić, natomiast te, które rzeczywiście Cię interesują rób świetnie.” 4. Zademonstruj entuzjazm do uczenia się na własnym przykładzie. 5. Unikaj promowania negatywnego podejścia do kwestii nauki w szkole, np.” Twoja nauczycielka przesadza z zadaniami. Ja też nie byłbym w stanie wykonać tylu zadań.” Gdy dziecko ma kłopoty z odrobieniem prac, pokaż, że rozumiesz, co czuje twoje dziecko, ale spróbuj pomóc mu znaleźć jakieś pozytywne strony prac domowych. 6. Naucz dziecko metod wyszukiwania informacji. 7. Podkreślaj znaczenie nauki jako celu. „ Nie ważne, jakie oceny zdobywasz, ważne ile wiedzy posiądziesz."  Podkreślaj, że nauka jest ważniejsza niż ocena. „Tylko wiedza zdobyta przyda Ci się w życiu. Nie ocena.”  Przypominaj dziecku doświadczenia, które pomogły w nauce Tobie lub twojemu dziecku.  Pokazuj jak ważna jest umiejętność wykorzystywania własnych błędów i nieudanych prób do zrozumienia istoty problemu. Wytłumacz dziecku, ze błędy są naturalną częścią procesu nauki.  Bądź wzorem pozytywnej postawy wobec własnych błędów.  Pomóż dziecku uczyć się na własnych błędach i niepowodzeniach.  Nie pozwól by ktokolwiek inny śmiał się z błędów innych II. Nic nie motywuje dzieci bardziej niż kompetencje. Uczucie satysfakcji i przyjemności motywuje dzieci do nauki. A to daje nam wykonanie zadań w sam raz- ani za łatwych ani za trudnych. 1. Dzieci najlepiej pracują, gdy:  Mają jasno określone cele  Otrzymują natychmiastową, precyzyjną informację zwrotną  Pracują ciężko na poziomie swoich umiejętności lub odrobinę powyżej tego poziomu 2. Poprzez rozmowę rozbudowujesz zdolności werbalne dziecka 3. Wprowadzaj czas cichego, lub głośnego czytania, niech to będzie wasz mały rytuał 4. Pamiętaj, że dzieci robią to, co robisz, a nie to, co do nich mówisz! Bądź dla nich przykładem. 5. Organizuj zabawy tematyczne:  Wyliczenie łącznej ceny zakupów w supermarkecie  Wyliczenie, co korzystniej kupić: sześciopak soku czy jeden duży? III. Stworzenie sprzyjających warunków do nauki. 1. Podczas odrabiania lekcji zadbaj o mniejszą ilość hałasu i zakłóceń: rozmowy, telewizja czy rodzeństwo Postaraj się by biurko było puste, tylko zeszyt, długopis i książka. Dziel czas nauki na etapy: 20 min pracy, 5 min przerwy. Przeplataj prace domowe: 10 min język polski, 10 min matematyka potem znowu polski, by mózg się nie nudził. Przeplataj zadania trudne z łatwymi. 2. Wykształcaj w dziecku umiejętność samodzielnego uczenia się  Dokładne czytanie poleceń  Zadawaj pytania dotyczące przeczytanego tekstu, aby sprawdzić czy zrozumiało jego treść  Zachęcaj go do nakreślania planu i tworzenia plansz obrazowych  Naucz go jak używać kalendarzyka  Pomóż mu określić indywidualne cele, by zmagało się samo ze sobą IV. Poczucie kompetencji jest równie ważne jak sama kompetencja. Jeśli dziecko wierzy, ze jest niekompetentne, to nie widzi sensu w próbie zmagania się z trudnościami. Dzieci tracą pewność siebie i swoich kompetencji w ostatnich klasach szkoły podstawowej, poprzez porównywanie, oczekiwania dorosłych i własne nierealistyczne cele. Gdy zauważysz oznaki zwątpienia dotyczące kompetencji w jakieś dziedzinie, rób, co w twojej mocy, by temu zapobiec. 1. Zapewnij pozytywne, informacyjne sprzężenie zwrotne. Pochwal je za osiągnięcia. Im starsze dziecko, tym coraz bardziej potrzebuje potwierdzenia ze strony dorosłych, ze posiadają niezbędne umiejętności. Im bardziej konkretne i precyzyjne informacje mu przekazujesz, tym większy efekt osiągniesz! Ogólne pochwały nie motywują tak mocno, jak opis tego, co dobrze lub lepiej zrobiło, ponieważ identyfikują jego kompetencje. Chwaląc:  Bądź konkretny/a  Chwal tylko za osiągnięcia wymagające wysiłku  Chwal za wytrwałość  Chwal wykorzystując różne strategie  Chwal za osobiste postępy nie odnosząc się do współzawodnictwa w klasie lub do własnych oczekiwań  Chwal uczynki nie dziecko  Chwal z rozsądkiem. Pomóż dziecku samemu ocenić swoją pracę poprzez pytania typu: ”Co o nim sądzisz?”  Bądź szczery/szczera. Lepiej nie chwalić, gdy nie myślisz tak 2. Skup się na roli twojego dziecka. Podkreślaj zwłaszcza jego wytrwałość, koncentrację i organizację. 3. Wyraźnie komunikuj dziecku, że w nie wierzysz. Czasem po prostu przypominaj dziecku, to, co już wie czy umie i w ten sposób podbudowujesz jego wiarę, która pomoże mu wykonać kolejny krok. 4. W sytuacji, gdy dziecko boryka się z trudnym zadaniem i czuje się zniechęcone potwierdź jego uczucia. Przyznaj, że to zadanie jest trudne, a potem zachęć go lub podaj konkretną sugestię mającą mu pomóc je rozwiązać. 5. Pokaż dziecku jak dzielić duże zadania na mniejsze części. 6. Stosuj konstruktywną krytykę, a nie złośliwą czy destrukcyjną. To ona podnosi kompetencje. Opisz, co dobrze zrobił i z czym ma jeszcze problem i podaj swoje oczekiwanie czy propozycje, np. ”W ostatnim tygodniu odrobiłeś większość prac domowych. I nie przeczytałeś lektury szkolnej. Oczekuję, że przeczytasz ją do końca tego tygodnia.” 7. Staraj się nie współczuć dziecku. Współczucie podkopuje ufność dziecka we własne możliwości. 8. Pokaż dziecku realne cele: nauka to nie szybki bieg do mety, tylko wytrwałe posuwanie się do przodu. Unikaj przy tym porównywania z innymi dziećmi, czy z rodzeństwem. Nie zachęcaj do konkurencji! Niech dzieci skupiają się na własnych osiągnięciach. Badania pokazują, ze współzawodnictwo zniechęca do podejmowania wysiłków, sprzyja pobieżnemu wykonywaniu zadań i niszczy kreatywność dziecka. V. Samodzielność, swoboda wyboru i odpowiedzialność- czynniki sprzyjające motywacji. Dzieci lubią się uczyć, gdy nie czują się do tego przymuszane tylko same są odpowiedzialne za swoje wyniki. Samodzielność pozwala odczuć dumę z własnych osiągnięć. 1. Pozwalaj dziecku wybierać. Dawaj mu wybór: „To albo tamto. Co wolisz?” 2. Kiedy wprowadzasz nowe ograniczenie, wyjaśnij, dlaczego to robisz. 3. Nie wykorzystuj poczucia winy czy obowiązku, by zmusić dziecko do pracy 4. Zamiast wydawać polecenia, pytaj i przekazuj informacje, np. Zamiast: „ Natychmiast posprzątaj!” Lepiej: „ Widzę, że jeszcze nie jest posprzątane? Bardzo mnie to złości. Oczekuję, że do pół godziny wszystko będzie poukładane.” 5. Pamiętaj, by okazywać akceptację dziecku niezależnie od sytuację.” Kocham Cię i nie pozwalam.” Wytłumacz dziecku, ze kochasz je nie zależnie od ocen. 6. Wysyłaj dziecku przekazy świadczące o tym, że wierzysz, iż zdolności i umiejętności można rozwijać. 7. Pobudzaj i pochwalaj wytrwałość i wysiłek! Jeśli twoje dziecko nie przykłada się do nauki, chwal je przy każdej oznace wysiłku, nawet, gdy nie przynosi on od razu nadzieje, ze powyższa lektura pomoże Pani odnaleźć z synem radość z Joanna Buryta

Umysł dziecka chłonie jak gąbka treści, które do niego docierają. Brak pewności siebie często jest zauważalny u dzieci pochodzących z tzw. dysfunkcyjnych rodzin, w których obecne jest np. znęcanie się fizyczne lub emocjonalne, niezdolność do wyrażania uczuć, chłód uczuciowy, zła atmosfera wychowawcza, a nawet molestowanie

Od dziecka w wieku przedszkolnym zaczyna się sporo wymagać. Musi nauczyć się samodzielnie jeść, ubierać, bawić się z rówieśnikami, a także przez chwilę zająć się samo sobą. Z jednej strony, by nabyć te umiejętności, dziecko musi umieć wystarczająco długo się koncentrować, z drugiej – one same mogą być świetnym treningiem koncentracji. Niewiele czynności wykonywanych przez przedszkolaka wymaga równie wielkiego skupienia, jak wiązanie butów czy posługiwanie się nożem (oczywiście bezpiecznym, pozbawionym ostrej końcówki) i widelcem. To, czy nauka tych czynności będzie przyjemna, zależy wyłącznie od twojego nastawienia. Jeżeli będziesz zbyt wiele wymagać i okazywać zbyt mało wsparcia, dla dziecka taka nauka stanie się wyczerpująca i nieprzyjemna. Jeżeli zaś będziesz je wspierać tak, jak tego potrzebuje, będzie to przyjemne doświadczenie, budujące jego poczucie własnej wartości. Zobacz film: "Taniec z dzieckiem w chuście" Istnieje niezliczona liczba zabaw , które wzmacniają koncentrację u przedszkolaka. Ma on już na tyle sprawne ręce i umysł, że może zmierzyć się z prawdziwymi, nieraz niełatwymi, zadaniami. Ogromna liczba gier logicznych dostępnych na rynku przeznaczona jest dla dzieci trzy-, cztero- i pięcioletnich, przy czym dzięki wzrastającemu poziomowi trudności zadań mogą one służyć przez długi czas. Nie nudzą się, skłaniają do działania, przez co przykuwają uwagę dziecka na długo i pomagają rozwijać koncentrację. Pamiętać jednak należy o zasadzie pomagania dziecku – na początku dużo, z czasem coraz mniej, aż do całkowitego wycofania wsparcia. Wytrwałość i koncentrację oraz pamięć ćwiczy gra zwana memo. Wymaga ona zapamiętania układu kart, do czego potrzebne jest maksymalne skupienie. Gra nie wymaga specjalnych rekwizytów – użyć można zwykłych kart do gry, choć znacznie bardziej interesujące będą dla dziecka specjalne karty ze zwierzętami, samochodami, misiami czy bohaterami ulubionej bajki . Dużą zaletą tej gry jest możliwość stopniowania trudności. Rozpocząć można od dwóch par, dodając kolejne, gdy dziecko dobrze sobie poradzi. Bawić się w ten sposób można już z dwulatkiem. Należy wtedy jednak wyeliminować element rywalizacji, gdyż mierzenie się z dorosłym czy nawet ze starszym rodzeństwem może być dla niego zbyt frustrujące. Jeszcze jednym, bardzo przyjemnym, sposobem na rozwijanie koncentracji jest zabawa książkami obrazkowymi, specjalnie przeznaczonymi dla przedszkolaków publikacjami pozbawionymi tekstu. Zawierają one skomplikowane obrazki, niekiedy powiązane ze sobą. Wyszukiwanie bohaterów, śledzenie ich historii i opowiadanie jej są niezwykle wciągające zarówno dla dziecka, jak i rodzica. Rynek pełen jest ćwiczeń dla przedszkolaków, zawierających zadania na ich poziomie: kolorowanki według wzoru, wyszukiwanie różnic między obrazkami czy tworzenie historii z wymieszanych obrazków. Książki tego typu świetnie przygotowują do tego, z czym sześciolatek styka się w szkole, a przy tym pomagają w nauce skupiania się na zadaniu i pracy z podręcznikiem. Zapamiętaj - Aby doskonalić koncentrację, przedszkolak może: rysować, malować, lepić; nawlekać; grać w memo; oglądać książki obrazkowe i opowiadać o nich; wypełniać książeczki z ćwiczeniami. Fragment książki pt.: " Jak kreatywnie wspierać rozwój dziecka? " Fragment rozdziału 12 pt.: "Koncentracja" Autorzy: Natalia i Krzysztof Minge Wydawnictwo: Edgard Seria wydawnicza: Samo Sedno polecamy

1. Jak nauczyć dziecko mówić? Przede wszystkim uświadom sobie, że dzieci rozumieją to, co mówią do nich rodzice na długo zanim nauczą się mówić. Wiele maluchów na początku potrafi powiedzieć jedno lub dwa słowa, nawet jeśli znają znaczenie 25 lub więcej.

Pytaj dziecka o wydarzenia ze szkoły. Jeżeli będzie gubiło wątek, to naprowadzaj go delikatnymi sugestiami do tematu rozmowy. Rozmawiaj z nim na różne tematy z życia codziennego. Pozwoli mu to nie tylko na ćwiczenie koncentracji, ale także na zrozumienie twoich oczekiwań wobec niego. Pomagaj dziecku w odrabianiu pracy domowych. Chodzi mi tu o pomoc w zadaniach, których dziecko nie rozumie i w utrzymaniu skupienia na wykonywanym zadaniu. Rodzic nie powinien wykonywać za dziecko prac zadanych w szkole. Wykonujcie razem różne prace domowe, np. nakrywanie do stołu. Pokazuj mu jak wykonywać poszczególne zadania. Doradzaj mu, gdy robi coś błędnie zamiast krzyczeć, i dostrzegaj jego wysiłki chwaląc je nawet wtedy, gdy są niewielkie. Duma z dobrze wykonanego zadania da mu siłę do dalszej pracy nad sobą i zwiększy jego determinacje do skupiania się. Podejmuj decyzję razem z dzieckiem, tak żeby czuło się rozumiane i zarazem czuło odpowiedzialność za podjęte decyzje. Na początku niech będą to wspólne decyzje, na co iść razem do kina albo w co się ubrać.

Oswajanie porażek w domu rodzinnym, z bliskimi pomaga dziecku nauczyć się, jak radzić sobie z przegraną we wspierającym i przyjaznym środowisku. Dzięki temu, że mama i tata są blisko – płacz, złość, obrażanie się – jest łatwiejsze do przeżycia i doświadczenia. Bez takiego domowego treningu spotkanie z rówieśnikami i

^{Jak nauczyć dziecko koncentracji? Data: 9 listopada 2019 Kategoria: Praca i edukacjaProblemy z koncentracją u dzieci są bardzo powszechne i zazwyczaj trudno dociec, co jest ich główną przyczyną. Koncentrację można jednak rozwijać poprzez wyrobienie odpowiednich nawyków. Dobrym sposobem są prawidłowe nawyki przygotowujące do pracy umysłowej, a także wspólne gry dopasowane do wieku dziecka. Można je wykonywać w domu lub na zajęciach nieodpowiedniej koncentracjiPoziom koncentracji uzależniony jest od wieku dziecka. U przedszkolaka powinno to być od 3 do 5 minut. Z kolei dziecko w dojrzałości szkolnej musi koncentrować się przez 15 minut, aby wykonać proste zadania. Problemy z koncentracją zazwyczaj zauważalne są dopiero na etapie szkoły, gdy pojawiają się kłopoty z odrabianiem lekcji czy nieodpowiednim przykładaniem się do z „Twojej Akademii” w Tychach mówi: Trudności w koncentrowaniu się mogą wynikać z uwarunkowań genetycznych, powikłań okołoporodowych, chorobowych, przeżyć emocjonalnych, a także czynników rozpraszających uwagę. Przeważnie trudno jest jednoznacznie określić problem. Skupianie się na pracyPrzede wszystkim rodzice muszą zadbać o to, by dziecko pracowało z dala od czynników, które mogą je rozpraszać. Są to zabawki, komputer, telewizor, drobiazgi na stoliku itp. Równie ważne jest motywowanie do działania poprzez pochwały i nagradzanie za postępy. Dziecku pomogą także rozmowy na temat spędzania dnia w szkole, podczas których będzie sobie przypominało co i dlaczego się wydarzyło. Najlepiej jest to połączyć ze wspólnymi zajęciami, np. nakrywaniem do stołu i posiłkiem. Jeśli uczeń zapomina, co było zadane lub czegoś nie pamięta, należy wdrożyć system organizacyjny polegający na zapisywaniu karteczek, kalendarza lub listy zajęć. Umożliwi mu to rozłożenie wszystkich zajęć w czasie. Bardzo ważny jest także wysiłek fizyczny. Rozładowanie energii na świeżym powietrzu pozwala lepiej się skupić na pracy i zabawy na koncentracjęNa poprawę koncentracji opracowano mnóstwo ćwiczeń, gier i zabaw. Maluchowi można układać kilka zabawek, a następnie jedną z nich zabrać, by sprawdzić, czy odgadnie, której brakuje. Przed czytaniem książeczki można umówić się z dzieckiem, by klasnęło wtedy, gdy usłyszy jakieś słowo. Skupienie poprawia się także w popularnym ćwiczeniu polegającym na znajdowaniu różnic między podobnymi obrazkami. Inne pomysły można znaleźć w internecie lub w stosownych książkach. Dziecko można także zapisać na odpowiednie kursy związane z koncentracją, które znacznie poprawią działanie obszaru odpowiadającego za skupienie przy pracy. Materiał Partnera} ^{Dziecko mogą również wyciszyć bajki relaksacyjne, a ponadto trzeba się również dokształcać i poznać np. Kinezjologię Edukacyjną P. G. Dennisonów. Ma ona wpływ na rozluźnienie poszczególnych partii mięśni, jak i poprawia możliwości poznawcze dziecka. Jest wiele aspektów integracji sensorycznej, które warto wdrażać u dzieci.}

Wyobraźcie sobie taką sytuację: Jako rodzice, dowiedzieliście się, że Wasze dziecko ma kłopot z koncentracją uwagi (przy okazji odsyłam do artykułu Jak rozpoznać zaburzenia koncentracji uwagi u dziecka – 7 objawów). I tutaj zaczynają się „schody”… No bo nie za bardzo wiecie jak dziecku pomóc. Czujecie się bezradni i zakłopotani często sięgając po nieskuteczne metody takie jak zmuszanie do skupienia się na jednym zadaniu przez bardzo długi czas albo dawanie zbyt trudnych zadań do wykonania (np. każemy 5-latkowi liczyć do 100). W efekcie i Wy i Dziecko zaczynacie szybko frustrować się i jesteście o krok od kolejnej domowej awantury… Będąc rodzicami macie poczucie, że nie potraficie skutecznie pomóc (i często wtedy oczekiwania względem dziecka paradoksalnie rosną jeszcze bardziej, co tylko pogarsza sprawę), a wasze dziecko widzi, że nie potrafi sprostać oczekiwaniom i wycofuje się na 1000 różnych sposobów. Jednak można doprowadzić do tego, że skutecznie wspomożemy dziecko w przezwyciężaniu zaburzeń koncentracji uwagi. Oto 9 skutecznych sposobów, które opracowałem na podstawie własnych doświadczeń i wieloletniej współpracy z ogromną ilością rodziców. Skorzystaj z zasady „Skalowanie trudności”, czyli dostosuj zadanie do jego możliwości – zobacz, co Twoje dziecko potrafi REALNIE zrobić. Jeśli sprawnie liczy do 20, spróbuj policzyć z nim do 30. Jeśli koloruje coraz dokładniej, podaruj mu bardziej wymagające kolorowanki. Ale – jeśli ma ciągły problem z liczeniem do 20 to najpierw utrwal z nim liczenie do 10 i pomóż mu w tym posługując się konkretnymi materiałami np. żetonami, kasztanami, kredkami itp. Jeśli ma już 6 lat i ciągle wyjeżdża za linię to zadbaj o to, żeby podpowiedzieć mu, na co ma zwracać uwagę podczas kolorowania, zaczynając od prostych obrazków. Potem stopniowo zwiększaj stopień trudności. Często zmieniaj aktywność – im mniejsze dziecko tym bardziej ta zasada jest przydatna. Czas koncentracji u 2-3 latka wynosi nie więcej niż 2 minuty. Jeśli każemy takiemu dziecku robić coś przez 10 minut, nie ma szans żeby to się udało. Ale… przecież możemy w przeciągu 10 minut zaproponować mu kilka aktywności. Sam to stosuję we własnej pracy z dziećmi i widzę dobre rezultaty. Dla przykładu: 2 minuty układamy klocki, 2 minuty tworzymy sekwencje, 2 minuty nawlekamy koraliki, 2 minuty skaczemy po kolorowych kropkach na dywanie, 2 minuty śpiewamy piosenkę. Oczywiście – jeśli dziecko chce coś robić dłużej – pozwalamy na to, ponieważ to znak, że jest zainteresowane. Dlatego jeśli Twoje dziecko bawi się długo klockami albo ogląda książki, albo chce ciągle tańczyć to jest w porządku. Im starsze dziecko, tym bardziej staramy się wydłużyć czas zadania lub zabawy. Lepiej krócej, a częściej – mózg dziecka jest jak ścieżka w lesie – jeśli codziennie ktoś będzie po niej chodził to będzie ścieżką. W przeciwnym wypadku – zarośnie. Zamiast robić coś z dzieckiem długo i rzadko (1 raz w tygodniu przez godzinę) rób codziennie, a krótko (codziennie 3 razy po 3 minuty). I można do tego wykorzystać takie okazje jak jazda samochodem, spacer, czy leżenie w łóżku. Idealna opcja? Wymyśl sobie cel np. nauka kolorów i przy każdej sposobności ćwicz z dzieckiem znajomość barw. Zobaczysz, jak szybko się ich nauczy! Jeśli widzisz, że dziecko nie może „usiedzieć w miejscu” daj mu trochę ruchu – przecież to normalne, że dziecko potrzebuje się ruszać. Jeśli jest tak, że już nie może wytrzymać przy stole zmień aktywność na ruch (np. wystarczy wyjść na dwór, potańczyć do muzyki czy zrobić konkurs kto potrafi wyżej skakać). Zmniejsz ilość zabawek i innych rzeczy w pokoju – z rozmów z rodzicami często wnioskuję, że ich dzieci mają tak dużo zabawek, że nie potrafią się żadną dłużej pobawić, bo zaraz sięgają po kolejną. Naprawdę świetnym sposobem jest rotowanie zabawkami (sprawdza się również wtedy, kiedy z okazji urodzin Wasze dziecko dostaje stos zabawek). Schowaj część zabawek na kilka tygodni, a kiedy zobaczysz, że dziecko traci zainteresowanie zrób wymianę. Ze starszym dzieckiem można wspólnie ustalić, jakie zabawki zostają, a jakie chowamy. Dodatkowo można zapytać je czy nie chciałoby oddać kilku swoich zabawek dzieciom, które ich potrzebują (przy okazji uczymy empatii i umiejętności dzielenia się lub obdarowywania innych). Komputer, telewizor, tablet, telefon? Tak, ale (naprawdę!) z dużym umiarem – oglądanie bajki przed snem to prawie standard… A przecież mózg dziecka potrzebuje czasu na to, żeby wyciszyć się w zdrowy sposób (najlepiej w swobodnej zabawie lub podczas czytania bajek). Niestety problem zaburzeń koncentracji uwagi wynika często z tego, że dziecko spędza przy sprzęcie multimedialnym kilka godzin, a powinno nie więcej niż… 15-20 minut. I tutaj żaden najlepszy psycholog nie pomoże, tylko zmiana nawyków. Aktywność fizyczna jest tak ważna, a dzisiaj coraz częściej o niej zapominamy – i nie chodzi tu o zapisywanie dziecka na specjalne zajęcia sportowe. Po prostu ma mieć możliwość biegania, skakania, huśtania, bujania, wspinania. Dieta – na śniadanie chlebek, na obiad zupa z makaronem i spaghetti, na kolację chlebek. W międzyczasie doprawimy batonem. A potem zastanawiamy się, czemu nasze dziecko jest takie pobudzone. A jakie ma być, kiedy przyjmuje tak ogromną porcję węglowodanów, które organizm przekształca w energię? Przecież ta energia musi w jakiś sposób znaleźć ujście! Jeśli nie nauczymy dziecko przyjmowania białka, węglowodanów i tłuszczy we właściwych proporcjach, to zawsze będziemy mieć kłopot z koncentracją. I znowu – nie zmieni tego żaden nawet najwspanialszy terapeuta. To rodzice uczą dzieci nawyków żywieniowych. Naucz dziecko porządku i zadbaj o rytm dnia – jeśli wszystko ma swoje miejsce, to łatwiej zapamiętać gdzie należy odłożyć. Dziecko, które zostało nauczone dbałości i porządek w domu uczy się równocześnie tego, że organizacja = lepsza koncentracja. A rytm dnia? Jest bardzo przydatny, ponieważ dziecko (szczególnie małe) ma własny zegar biologiczny. Ono wie, że po kolacji będzie czas na kąpiel, chwilę zabawy i sen. Brak rytmu sprawia, że nie tylko dziecko jest „rozregulowane”, ale również cała rodzina. Co się stanie, jeśli zaczniemy pilnować tego, żeby te reguły pojawiały się w życiu naszego dziecka? Już po kilku tygodniach zaobserwujemy, że bez żadnych nie-wiadomo-jak specjalistycznych działań nasze dziecko staje się coraz bardziej uważne. A skąd to wiem? Z własnej praktyki terapeutycznej. Pracując z bardzo dużą liczbą rodziców i dzieci zauważyłem, że rodzice którzy wprowadzili powyższe zasady dzielą się ze mną pozytywnymi efektami. Ale to nie wszystko. Te zasady nie tylko ułatwiły życie dziecku, ale… całej rodzinie! No bo jeśli uczymy dziecko porządku w pokoju, to sami też musimy o ten porządek dbać. To wszystko jest ze sobą mocno połączone. I wiecie co jest najlepsze? Że to działa. Tylko wymaga konsekwencji i cierpliwości :). Czytaj także: Jak rozpoznać zaburzenia koncentracji uwagi u dziecka – 7 objawów. Jak i gdzie diagnozować zaburzenia koncentracji uwagi – praktyczne wskazówki 5 sposobów na skuteczną organizację dnia dla dziecka z zaburzeniami koncentracji uwagi Autor: Szczepan Cieślak, pedagog specjalny, zawodowy muzyk, muzykoterapeuta, trener EEG-Biofeedback, terapeuta Poradni Alter, obecnie w trakcie całościowego 4-letniego kursu psychoterapii atestowanego przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne. Skontaktuj się z nami! Białystok: 533-604-901, bialystok@ Bielsko-Biała: 533-585-976, bielskobiala@ Chorzów: 533-309-667, chorzow@ Słupsk: 533-230-487, slupsk@ Sosnowiec: 531-460-329, sosnowiec@ Dział Szkoleń: 531-068-866, szkoleniaalter@

nie zapominaj o wierszykach, prostych piosenkach, czytaniu na głos (prostych, np. rymowanych tekstów) - to najlepsze sposoby, jak nauczyć dziecko mówić - jeśli będziecie często powtarzać takie zabawy, z czasem dziecko zacznie dopowiadać sylaby, rymujące się słowa, krótkie zdania. Może cię również zainteresować: Zabawy

Jeśli chcesz, aby twoje dziecko w późniejszym etapie rozwoju i w szkole potrafiło się skoncentrować zacznij ćwiczyć jego malutki umysł jak najwcześniej. Niemowlę ma mało podzielną uwagę, ale lubi interesować się przedmiotami otoczeniem, mimo to jeszcze nie ma świadomości interesowania się tylko jedną rzeczą. Ciekawi go wszystko co znajduje się obok niego. Taki malec nie umie się koncentrować , więc od pierwszych miesięcy nauczmy go tego, a poskutkuje to potem z nawiązką. Ćwiczenia na koncentrację dla niemowląt 1. Wieszaj nad łóżeczkiem zabawki lub karuzelę , poruszaj nimi , opowiadaj o zabawkach powoli, pokazując jedną po drugiej. W ten sposób zachęcisz dziecko do zwracania wzroku w określonym przez siebie kierunku 2. Czytaj maluszkowi książeczki. Nie będzie ono słuchało , ale kolorowe obrazki przykują jego uwagę. Przewracaj pomalutku strony i zachęcaj, aby maluch robił to sam. Pokazuj paluszkiem swoim i potem maluszka co jest na obrazkach np. kotek , drzewo , kilka razy powtarzając. 3. Jeżeli dziecko ma zabawkę staraj się ją podać, niech chwilę poogląda i opisuj co ma w dłoni, pokazuj palcem elementy zabawki, mów o kolorze zabawek, staraj się, aby trzymał jedno i tylko ją miał w pobliżu. Potem jak już wypuści z rączek daj kolejną , max . 3 -4 pokaż kolejno. Zmieniaj zabawki codziennie, raz jeden zestaw , raz drugi, aby tej wiedzy nie było zbyt wiele na raz. Nie rozpraszaj przy tym włączony radiem czy telewizorem. Niech słucha twoich słów, które są dla niego jak melodia. 4. Staraj się być zawsze naprzeciwko dziecka, tak aby mogło patrzeć na twoją twarz, miny, najczęściej wtedy, gdy zaczynasz dziecko uczyć mówienia. Skupi się wtedy na twojej twarzy całkowicie, nie będzie zwracać uwagi na otoczenie. Będzie lepiej słuchać. 5. Dbaj o to, by dziecko wystarczająco spało i regularnie jadło. Dziecko niewypoczęte i nienajedzone nie będzie miało ochoty się koncentrować , będzie się kręcić i płakać. Niedobór snu sprawia bowiem, ze mózg dziecka nie jest wypoczęty i nie będzie pracował należycie. 6. Nie dawaj dziecku zbyt wielu słodyczy, ponieważ wysoki poziom cukru we krwi czasem wywołuje u dziecka osowiałość lub odwrotnie nerwowość, a co za tym idzie rozdrażnienie , wtedy będzie kłopot ze skupieniem się, chociaż na prostych czynnościach, a co dopiero słuchaniu mamusi. 7. Zwróć uwagę na to, żeby dziecko w danym czasie nie zajmowało się kilkoma rzeczami na raz, minuta z zabawką, kolejna oglądanie obrazka, kolejna słuchanie mamy. Niech skupi swoją uwagę jak najdłużej na jednej czynności i niech ją spokojnie skończy. To będzie przyczyniało się w przyszłości do braku konsekwencji w działaniach dziecka, będzie rozrzucać miliony zabawek i nie skupi się na jednej konkretniej. W późniejszym wieku może mieć problem z podejmowaniem trudnych decyzji. 8. Wspieraj samodzielność swojego dziecka, chwal i nie krytykuj, gdy zrobi coś źle, na przykład źle ułoży klocki. Potem niechętnie będzie podejmował jakikolwiek wysiłek. Zadzwoń do nas Tel. +48 46 858 00 00 Obsługa klienta jest czynna w godzinach -

Jak Nauczyc Dziecko Show podcast on demand - Jak nauczyć dziecko kreatywności, koncentracji, myślenia logicznego, alfabetu, tabliczki mnożenia, tolerancji, dyscypliny, systematyczności, dobrych nawyków - oto podcast dla rodziców, spragnionych odpowiedzi.

Zaburzenia koncentacji u dzieci przejawiają się brakiem motywacji do nauki, spowolnionym tempem pracy, łatwym zniechęcaniem się i "bujaniem w obłokach". Niewielu rodziców zdaje sobie sprawę z tego, że w obliczu problemy mają szereg możliwości by mu zaradzić. Jednym z naprawdę skutecznych sposobów na zaburzenia koncentracji są gry edukacyjne. Zaburzenia koncentracji u dziecka przybierają różne oblicze a ich przyczyn można dopatrywać się zarówno w specyfice zmian społecznych, wzroście tempa życia i nastawieniu na konsumpcję, jak i w indywidualnych uwarunkowaniach intelektualnych dziecka. Niemniej istotna jest postawa rodziców oraz ich zdolność lub brak zdolności umiejętnej motywacji młodego człowieka. Nie jest tajemnicą, że początki edukacyjnej drogi nie są dla dziecka łatwe a niemałą przeszkodą mogą stać się zaburzenia związane z koncentracją. Przeczytaj także o sprawności manualnej dziecka "Bujanie w obłokach" to czasem poważne zaburzenia koncentracji Przekonała się o tym pani Beata, mama 8 letniego Łukasza – Pierwsze niepokojące objawy u mojego syna zauważyłam zanim skończył przedszkole. Doszłam do wniosku, że nie należy zwlekać. Wizyta w poradni, konsultacja i szczerze mówiąc, wpadłam w panikę. To, co brałam za zwykłe roztargnienie i „bujanie w obłokach” okazało się zaawansowanymi zaburzeniami koncentracji – wspomina pani Beata. Przypadek Łukasza ściśle odpowiadał typowi pasywnemu. W odróżnieniu od dzieci aktywnych i nadpobudliwych jego zaburzenia nosiły znamiona tzw. zespołu „niebieskich migdałów”. Łukasz zamiast skupiać swoją uwagę na zadaniach często odbiegał myślami gdzieś daleko, na wszystkie polecenia reagował powolnie, a każda praca zajmowała mu masę czasu. Pomimo ćwiczeń zaleconych przez pedagoga, chłopiec nadal miał trudności. „Marzycielskie” skłonności Łukasza musiały zaowocować słabszymi wynikami w edukacji. - Już wcześniej pojawiły się u synka trudności w opanowaniu umiejętności czytania i poprawnej pisowni. Nauczyciel ze szkoły kiedy tylko zorientował się, że Łukasz ma wyraźne problemy ze skupieniem uwagi i przejawy dysleksji, zaproponował, że dobrym uzupełnieniem terapii będzie systematyczna praca w domu z użyciem gier edukacyjnych wspierających koncentrację i wspomagające naukę – mówi pani Beata – Początki były trudne, Łukasz szybko się zniechęcał, ale dzięki naszej wytrwałości z czasem do nauki podchodził z większą motywacją i pojawiły się widoczne oznaki poprawy w koncentracji i w wynikach – dodaje zadowolona. Zobacz również: Jak przyspieszyć naukę mówienia? Doskonałym narzędziem radzenia sobie z zaburzeniami są gry edukacyjne Zdaniem wielu pedagogów gry edukacyjne to doskonałe narzędzie radzenia sobie z wszelkiego rodzaju zaburzeniami i problemami, na które napotkać może dziecko w trakcie procesu edukacji. Każde działanie zmierzające do wykluczenia zaburzeń koncentracji opiera się na wytrwałości, wysiłku i jasno określonych regułach. Nie bez kozery to zabawa, jako jedna z najatrakcyjniejszych metod dotarcia do dziecka, odnosi najczęściej zamierzony skutek również w terapii zaburzeń koncentracji. Obecnie na rynku jest cała masa ciekawych gier edukacyjnych opartych na planszowych zgadywankach, układankach, klockach czy puzzlach, o różnej tematyce i zastosowaniu. W przypadku pani Beaty i jej syna Łukasza egzamin zdały gry oparte na ćwiczeniu analizy wzrokowej – Pierwszą i chyba najciekawszą grą edukacyjną, z jaką mieliśmy okazję się zetknąć była gra Bystre Oczko. Dzięki niej syn kształtował nie tylko koncentrację, ale i spostrzegawczość, pamięć i refleks – mówi mama. Prawdą jest, że sam fakt systematycznej zabawy może być pomocny w osiągnięciu celu. Najważniejsze jest dostosowanie gry do wieku, zainteresowań, umiejętności i oczekiwań rodziców i dziecka. Dowiedz się dlaczego taniec dla niemowląt ma sens! Zaburzenia koncentracji: oprócz odpowiedniej gry ważne jest podejście rodzica Na co jeszcze należy zwrócić uwagę w terapii zaburzeń koncentracji u dziecka? Wybór samej gry to jedynie początek drogi ku poprawie sytuacji dziecka. Bardzo istotne jest samo podejście rodzica i jego działania wychowawcze, które muszą być oparte na konsekwencji i przestrzeganiu jasnych zasad. Cechą odpowiedniej komunikacji między rodzicem a dzieckiem jest w tym wypadku informacja zwrotna, czyli wyraz uznania dla dokonań podopiecznego. Absolutnie nie ma tu miejsca na krytykę, oznaki zniecierpliwienia i wyrzuty w stosunku do dziecka. W zamian należy położyć nacisk na samodyscyplinę, rozsądnie gospodarować czasem gry i zapewniając dziecku możliwość motywującego sukcesu, uzbroić się w cierpliwość i konsekwentnie dążyć do wspólnie wyznaczonego celu. meteriały prasowe

PQvkdd.

rddrpht2we.pages.dev/35

rddrpht2we.pages.dev/99

rddrpht2we.pages.dev/42

rddrpht2we.pages.dev/78

rddrpht2we.pages.dev/23

rddrpht2we.pages.dev/51

rddrpht2we.pages.dev/75

rddrpht2we.pages.dev/85

jak nauczyć dziecko koncentracji forum